Sinds e-mail meer en meer het gangbare communicatiemiddel is binnen bedrijven, zijn medewerkers steeds langer bezig met het bekijken, sorteren en verwijderen van hun dagelijkse dosis mail. Daarbij komt dan nog dat zeer veel van die e-mails (1) overbodig zijn of (2) veel korter kunnen.

Dikwijls is het zo dat de belangrijkste inhoud van een bericht gewoon in het Onderwerp gezet kan worden. Een voorbeeld ter verduidelijking:

Onderwerp: Met vakantie.
Inhoud e-mail:
Beste,

Ik ben met vakantie tot en met 10 september. Ik ga de Cubaanse zon proeven en foto’s trekken van de onmetelijke stranden (nuja). 

Tot dan!

[naam]

Toegegeven, je voelt je blij voor die persoon. But that’s hardly the point, is it? De ontvanger heeft op je bericht moeten klikken, het bericht gelezen, de belangrijkste informatie eruit gehaald, de rest als nutteloos geklasseerd, en tenslotte je bericht verwijderd. Met één bericht is dat niet zo erg, maar stel je voor dat je 30 berichten van deze soort per dag krijgt. Dit kan duidelijk anders.

Onderwerp: Met vakantie, terug op 11 september [EINDE]
Inhoud e-mail: (leeg)

Op deze manier hoef je het bericht zelfs niet aan te klikken, alle informatie staat in de onderwerpregel. Zelfs de aaduiding dat er niets méér in staat, door gebruik te maken van [EINDE]